Natuurlijke Evolutie

Sport, sport, sport! Ik kan niet zonder en heb elke dag een dosering nodig. Ja, ik heb het over sport. Er zijn veel mooie sporten, maar de sporten waar ik me toe aangetrokken voel zijn die sporten waarbij creativiteit, individualisme en natuurlijk skills bij betrokken zijn.

Omdat er veel sporten zijn die in deze categorie vallen, kan ik mezelf dan ook nooit helemaal op 1 sport gooien. Er zijn gewoon teveel mooie sporten om niet te beoefenen en ervaringen om te laten liggen. Ik ben een multi-discipline persoon. Ik kan mezelf niet focusen op 1 ding in het leven en verder nergens naar om kijken. Er zijn gewoon teveel mooie dingen daar om niet naar om te kjken.

En ik ben niet alleen. Ook co-schrijver Sanne is een multi-sport man. Op een of andere manier hebben we altijd dezelfde interesses in sporten zoals fitness, fietsen, ateltiek, rennen, zwemmen, snowboarden, skateboarden en natuurlijk de sport waar het allemaal mee gestart is, freediving.

In de laatste jaren hebben we samen veel sporten beoefend maar eigenlijk alleen over freediving geschreven. En ondanks dat we nog steeds veel plezier beleven aan freediving, hebben we op dit moment nog meer plezier aan wat andere sporten waarbij zelf-verbetering en skill ontwikkeling nog volop bezig is.

Na veel gesprekken met elkaar over dit blog en freediving viel het ons op dat onze freediving filosofie eigenlijk niet alleen een freediving filosofie is maar een filosofie in het algemeen. Onze manier van sport belevening en het ontwikkelen van verschillende skills en het zoeken naar nieuwe ervaringen is wat ons energie geeft om weer aan de gang te gaan. En dat is precies wat Team Sharkbait nu is!

Waar nu onze freediving training in winterslaap is gegaan, is onze skateboarding en snowboarding training wakkerder dan ooit. En waar we dit blog startte om te bloggen over freediving, zien we nu dat er een natuurlijke evolutie plaats vind om te gaan schrijven over al onze sport ervaringen. Dit blog zal dus niet alleen meer gaan over freediving alleen, maar over alle sport ervaringen die we op doen als team.

Om zeker te zijn dat we onze reguliere lezers die hier zijn voor de freediving verhalen niet verzuipen in onderwerpen waar jullie weinig om geven (en vice versa natuurlijk), zullen we de website op zo’n manier updaten zodat je heel makkelijk een sport kan selecteren waar we over schrijven. We zullen zelfs wat aparte RSS feeds voor jullie aanmaken.

We hopen dat jullie ons blijven volgen en feedback blijven geven terwijl wij ons begeven op een nog breder pad van ontdekking!

Water & Web Update

Water firmly attached to the Gene pool - My Son Rody and Daughter Indy

Afgelopen donderdag lagen Bertrand, Sanne en ik eindelijke weer eens in het water. Of ja, Bertrand heeft er genoeg ingelegen de laatste weken, maar voor Sanne en mij is het alweer 3 maanden geleden dat we een freediving training in het zwembad hebben gedaan.

Na de verassing van afgelopen week met een droge static training, had ik nu toch wel echt weer eens zin om het water in te gaan en dat freediving gevoel weer eens te ervaren. Aangekomen in het zwembad eerst on prive baantje afzetten en dan starten met wat neutrale statics op de 5 meter diepe bodem van het zwembad. Dat voelde eigenlijk nog best goed en vooral ontspannen, beetje rond kijken en doen.

Drie diepe statics later was het tijd om er wat beweging aan toe te voegen door over de bodem van het zwembad te lopen. Nog steeds leuk om te doen en bijna net zo ontspannen als de statics zelf. En toen was het tijd voor een echt dynamisch zonder vinnen en so… dat voelde slecht! Zo slecht zelfs dat ik na twee pogingen mijn positieve gedachten compleet verdronken had en gewoon naar huis wilde gaan. Ik weet niet, iets was er way of. Om de conditie te testen deed ik nog eens wat breath hold crawls maar die voelde eigenlijk net zo goed als 3 maanden daarvoor, maar dat dynamisch ding, ik weet niet…

Zelfs nu twee dagen later denk ik er nog steeds aan. Moet ik nu gewoon weer gaan trainen, of zal ik het voortaan gewoon houden bij wat buitenwater duikjes. Toch maar eens afwachten wat volgende week brengt. Misschien de rest van het jaar alleen crawls doen of statics op diepte? Tja, dus zeker wat motivaties issues op het moment ;)

Een ander puntje waar ik mee bezig ben geweest is het updaten van alle oude posts op de Sharkbait website. Bepaalde links naar websites en andere posts waren gebroken en veel plaatjes waren niet meer te zien. Nu heb ik alles gefixed vanaf het begin tot aan begin januari 2008. Het plan is om de rest dan ook nog in orde te maken. In de afgelopen jaren hebben we toch 250+ blog posts geschreven en het is toch wel mooi om dat soms terug te lezen en wat we de afgelopen jaren hebben gedaan. Ik zal nog wel een update geven wanneer dat monniken werk helemaal klaar is.

In de laatste paar weken hebben Sanne en ik ook regelmatig gepraat over hoe we verder gaan met Team Sharkbait en die ideeen beginnen nu ook een plek te krijgen, dus verwacht hier ook een update over op korte termijn.

Droge Zomer

Herfst is alweer gestart en mijn deep freediving teller staat op 1. Ik heb nog nooit zo weinig in het buitenwater gefreedived als dit jaar! En toch, de sessie die ik samen met Bertrand en Sanne deed was super! Zoveel plezier en geen probleem met diepte en om hetzelfde te halen als het jaar ervoor, met iets minder ontspanning dan wel.

Van januari tot juli deden we onze wekelijkse freediving zwembad training, zelfs soms twee keer per week. Ons trainingsuur is alweer twee weken beschikbaar, maar nog steeds moet ik starten met zwembad training.

Is het gebrek aan motivatie? Niet voor freediven! Tijdens mijn vakantie met de familie naar Turkije heb ik een aantal ‘freedives’ gedaan, maar was een beetje gelimiteerd tot ‘diep snorkelen’ door gebrek aan buddy. Maar de diepte trok toch wel weer aan me.

Misschien was het gewoon tijd om de zaag weer eens te scherpen. Een les die ik wel geleerd heb sinds dat ik begonnen ben met freediven in 1997 is dan ook wel dat je moet luisteren naar je lichaam en niet altijd moet pushen. Gewoon wachten totdat je je shot aan freediving weer nodig hebt.

En het ziet er naar uit dat die behoefte er weer aankomt. Deze avond heb ik weer eens een droge statisch gedaan tijdens het kijken van een mooie snowskating film. De eerste poging was 2 minuten en voelde verschrikkelijk en ik was er eigenlijk gelijk klaar mee. Maar 10 minuten later wilde ik het toch nog eens proberen en haalde toen 3:51 minuten zonder echte contracties. Was die 4 minuten dan misschien toch nog haalbaar? Na 5 minuten probeerde ik het nog maar eens een keer en na 4:07 minuten mijn adem inhouden was ik weer een gelukkig man!

Nu moet ik eens op een of andere manier die droge static tijden mee zien te nemen in het water. Want in het water zuig ik flink met statisch. Oh ja, het zou toch ook wel weer eens leuk zijn om met de monofin te spelen. Het is alweer een tijd geleden, maar het is niet het einde, slechts een nieuw begin.

Old School Freediving

Our Hardcore Trainings Pool

Gisteravond moesten ik, Sanne en Bertrand weer eens ouderwets tussen de recreatieve zwemmers freediven. En in plaats van gewoon onze monovin aan te trekken en een bloedbad van verloren vingers, tenen of erger te creëren, besloten we maar om weer eens een old school freediving programma af te werken.

Mijn lichaam deed nog steeds pijn van het snowboarden van de dag ervoor, maar oh oh oh wat voelde dat toch weer goed! Ik kan het niet helpen maar die hoog intensiteit freediving trainingen liggen me toch we; naar adem moeten happen, hoofdpijn van de Co2 opbouw, volle benen van het melkzuur. Kom maar op!

De combinatie van apnea crawls, back kicks, verschillende slagen en ademhalingsritmes en ongeveer 1200 meter afgelegde meters onderwater voelde pijnlijk maar voldaan. Bertrand is nieuw in onze groep, maar hij kreeg het voor elkaar om de training goed af te werken. Niet alleen dat, maar op het einde trok hij zijn bifins aan en zwom toen nog eens 4 baantjes onderwater. Eindelijk iemand die ook zulk soort training kan hebben en het nog leuk vind ook. Mooi en erg motiverend om naar te kijken.

Dit moeten we toch maar eens vaker doen!

Kick & Glide Ratio Aanpassing Door Blue Seventy Pak

Zoals je hebt kunnen lezen heb ik een fantastische eerste test kunnen doen met mijn nieuwe pak. Het resultaat van deze test was dat ik een verbetering van 10 meter waarnam met mijn set aan huidige parameters in de kick & glide ratio. Omdat dit getest was in het 50 meter bad in Eindhoven, was het opnieuw tijd om te zien wat het zou brengen in het 25 meter bad. Met wat voor ratio ga ik de komende maanden in…

De glij fase is absoluut een stuk langer en meer efficiënt dan zonder pak, wat betekend dat ik hier meer gebruik van moet gaan maken. Aan de andere kant ben ik altijd een high intensity freediver geweest, waar lange rust periode me onrustig maken. Dus welke beslissing nu te maken, met welke parameters wil ik gaan trainen? Dit zijn de vragen waar ik nu mee zat en na wat discussiëren met Jorg kom ik nu op een punt waar we dit nu maar eens goed moeten testen.

Om de juiste parameters te vinden hebben we voor het 25 meter bad 3 kick & glide (K&G) ratio’s uitgezet:

  • 2 * Kick-Kick-Kick-Glide
  • 3 * Kick-Kick-Glide
  • 2 * Kick-Kick-Glide

2KKKG
2KKKG was de eerste die we gingen testen. Na alles aangetrokken te hebben, was het aan de gang. Ik kon gemakkelijk de 25 meter halen met deze ratio, terwijl ik dit niet kon zonder pak in de afgelopen weken. Een groot verschil zit hem in de afzet, waar ik eerst een stuk kan glijden en een aardige afstand kan halen voordat ik start met de eerste K&G cyclus.

3KKG
3KKG was de volgende en tot mijn verassing deed ik al bijna een 2KKG. Als ik een beetje meer geduld had kon ik de andere kant halen met een 2KKG. Dus de volgende was om eens de afstand wat verder te maken door een 2KKG over 75 meter te doen.

2KKG over 75 meter
De eerste baan was zoals in de test hiervoor, waar ik het haalde zolang ik maar genoeg geduld had met uitdrijven. Bij de tweede baan was ik wat minder geduldig en moest ik nog een kleine kick maken om de muur te halen. Bij de derde baan was ik nog wat minder geduldig en moest ik 2 kicks maken om alsnog bij de muur te komen.

Conclusie
Na het testen van deze parameters ga ik de 2KKG ratio eens goed testen de komende maanden. Ik denk dat ik me gewoon moet aanpassen aan deze nieuwe stijl waar geduld vereist is voordat ik weer start met een nieuwe K&G cyclus. Gretigheid moet worden getemd en rusteloosheid omgezet in vertrouwen. Dus mijn plan voor een periode van 2 tot 3 maanden van trainen is om te focussen op deze 2KKG ratio en tot waar ik hier mee kan komen. Als dit werkt zoals ik hoop dat het werkt zal het me veel energie schelen and mijn vertrouwen zal er een boost mee krijgen. Ik ben benieuwd wat het resultaat zal zijn de komende weken.

Monofin Training Afstand

Na wat trainingsweken met de monofin is de afstand vastgezet op 87,5 meter voor de komende 2 weken na de vakantie. Gisteravond and afgelopen dinsdag deed ik deze afstand zonder problemen en mijn mindset was voorbereid voor duiken van deze afstand. Het is fijn om dit zo te houden en te freediven met een comfortabele afstand en weer op te bouwen vanaf hier. Wanneer ik de afstand weer verhoog zal het ergens tussen de 90-95 meter, waarna ik hem zal verhogen naar 105-110 meter, dit omdat ik mijn duik niet wil eindigen tegen een muur. Dit een mentaal slecht voor me en zal dan ook moeten onthouden dat ‘een muur er is om te keren’, aldus de beroemde woorden van Danny Matherus.

Het comfortabel worden met de nieuwe monofin is momenteel het beste wat er is. De techniek ontwikkeld zichzelf elke keer dat ik weer een training doe en deze wordt steeds effectiever bij elke meter die ik maak. Wat het momenteel minder comfortabel maakt is het nekgewicht dat ik gebruik. Door de natuurlijke lichaam reflex om een contractie te maken om lucht binnen te krijgen, geeft dit ook een reflex in mijn nek waardoor mijn nekspieren stijf worden en daarmee het nek gewicht oncomfortabel komt te zitten. Zelfs wanneer ik het nekgewicht losser maak blijft dit een kritisch punt doordat de armen die ik gestrekt voor me heb tegen het gewicht duwen en zo een ‘wurgend’ effect hebben op mijn nek. Het is dus weer tijd om mijn eigen nieuwe systeem eens op te pakken en te perfectioneren voor wekelijks gebruik.

Al bij al ben ik er blij met hoe de trainingen nu gaan en de voortgang die ik hiermee boek. En daarbij is het ook leuk om wat nieuwe freedivers (op donderdag) de basistechnieken van het freediven aan te leren en te begeleiden.